|
01-03-2553
|
ภูตํ เสสํ ทยิตพฺพํ
|
ภูตัง เสสัง ทะยิตัพพัง
|
คนทุกคน ควรเกื้อกูลกัน
|
|
02-03-2553
|
สมคฺคานํ สขิลา โหถ
|
สะมัคคานัง สะขิลา โหถะ
|
จงสามัคคี มีน้ำใจดีต่อกันเถิด
|
|
03-03-2553
|
ปณฺฑิตา โสกนุทา ภวนฺติ
|
ปันฑิตา โสกะนุทา ภะวันติ
|
บัณฑิต ย่อมปัดเป่าความโศกให้คนอื่นได้
|
|
04-03-2553
|
สติ เตสํ นิวารณํ
|
สะติ เตสัง นิวาระนัง
|
มีสติ ป้องกันเหตุร้ายๆได้
|
|
05-03-2553
|
ปจฺเจกจิตฺตา ปุถู สพฺพสตฺตา
|
ปัดเจกะจิดตา ปุถู สับพะสัดตา
|
ต่างคนก็ต่างจิตต่างใจ
|
|
06-03-2553
|
นานาทิฎฺฐิเก นานยิสฺสสิ เต
|
นานาทิดฐิเก นานะยิดสะสิ เต
|
ต่างคนต่างความเห็น จะให้เห็นเหมือนกันหมดไม่ได้
|
|
07-03-2553
|
ครหาว เสยฺโย ยญฺเจ พาลปฺปสํสนา
|
คะระหาวะ เสยโย ยันเจ พาลับปะสังสะนา
|
บัณฑิตตำหนิ ยังดีกว่าคนพาลสรรเสริญ
|
|
08-03-2553
|
อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย
|
อัดตา หะเว ชิตัง เสยโย
|
ชนะตนนั่นแหละดีกว่า
|
|
09-03-2553
|
สีลํ กิเรว กลฺยาณํ
|
สีลัง กิเรวะ กัลยานัง
|
การมีศีลนั่นแหล่ะ เป็นความดี
|
|
10-03-2553
|
สีลํ อาภรณํ เสฎฺฐํ
|
สีลัง อาภะระนัง เสดถัง
|
ศีลเป็นอาภรณ์อันประเสริฐ
|
|
11-03-2553
|
สีลํ กวจมพฺภุตํ
|
สีลัง กะวะจะมับพุตัง
|
ศีล เป็นเกราะป้องกันอย่างอัศจรรย์
|
|
12-03-2553
|
สติมโต สทา ภทฺทํ
|
สะติมะโต สะทา พัดทัง
|
ผู้ที่มีสติ มีโชคดีเสมอ
|
|
13-03-2553
|
สติมโต สุเว เสยฺโย
|
สะติมะโต สุเว เสย-โย
|
คนมีสติ ย่อมดีขึ้นทุกวัน
|
|
14-03-2553
|
อกฺโกเธน ชิเน โกธํ
|
อักโกเทนะ ชิเน โกทัง
|
พึงเอาชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ
|
|
15-03-2553
|
ชิเน กทริยํ ทาเนน
|
ชิเน กะทะริยัง ทาเนนะ
|
พึงชนะความตระหนี่ ด้วยการให้
|
|
16-03-2553
|
อสาธุ สาธุนา ชิเน
|
อะสาทุง สาทุนา ชิเน
|
พึงชนะคนไม่ดี ด้วยความดี
|
|
17-03-2553
|
สจฺเจนาลิกวาทินํ
|
สัจเจนาลิกะวาทินัง
|
พึงชนะคนพูดปด ด้วยคำจริง
|
|
18-03-2553
|
กมฺมุนา โหติ พฺราหฺมโณ
|
กัมมุนา โหติ พราหมะโน
|
คนเราจะดี เพราะการกระทำ
|
|
19-03-2553
|
ขนฺติ หิตสุขาวหา
|
ขันติ หิตะสุขาวะหา
|
ความอดทน ย่อมนำมาซึ่งความสุข
|
|
20-03-2553
|
ยานิ กโรติ ปุริโส ตานิ ปสฺสติ
|
ยานิ กะโรติ ปุริโส ตานิ ปัดสะติ
|
คนทำกรรมใดไว้ ย่อมเห็นกรรมนั้นในตนเอง
|
|
21-03-2553
|
สุโข ปุญญสฺส อุจฺจโย
|
สุโข ปุนยัดสะ อุดจะโย
|
ผู้สั่งสมบุญ ย่อมเป็นสุข
|
|
22-03-2553
|
ทุกฺโข ปาปสฺส อุจฺจโย
|
ทุกโข ปาปัดสะ อุดจะโย
|
ผู้สั่งสมบาป ย่อมเป็นทุกข์
|
|
23-03-2553
|
อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา
|
อัดตานัง ทะมะยันติ สุบพะตา
|
ผู้ประพฤติดีย่อมฝึกตน
|
|
24-03-2553
|
จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ
|
จิดตัดสะ ทะมะโถ สาทุ
|
การฝึกจิต เป็นการดี
|
|
25-03-2553
|
จิตฺตํ ทนฺตํ สุขาวหํ
|
จิดตัง ทันตัง สุขาวะหัง
|
จิต ที่ฝึกดีแล้ว นำสุขมาให้
|
|
26-03-2553
|
สจิตฺตมนุรกฺขถ
|
สะจิดตะมะนุรักขะถะ
|
จงตามรักษาจิตของตน
|
|
27-03-2553
|
มนฺโท ปจฺฉานุตปฺปติ
|
มันโท ปัดฉานุตัปปะติ
|
ทำงานโดยผลีผลาม จะเดือดร้อน ในภายหลัง
|
|
28-03-2553
|
น ตํ โหติ มหปฺผลํ
|
นะ ตัง โหติ มะหัปผะลัง
|
งานที่ย่อหย่อน ไม่มีผลมาก
|
|
29-03-2553
|
วายเมเถว ปุริโส ยาว นิปฺปทา
|
วายะเมเถวะ ปุริโส ยาวะ นิปปะทา
|
เป็นคนควรพยายามเรื่อยไปจนกว่าประสบผล
|
|
30-03-2553
|
อปฺปตฺโต โน จ อุลฺลเป
|
อัปปัตโต โน จะ อุลละเป
|
เมื่อความสำเร็จยังไม่มาถึง ไม่พึงพูดโอ้อวด
|
|
31-03-2553
|
สุขํ ปปฺโปติ ปณฺฑิโต
|
สุขัง ปัปโปติ ปันดิโต
|
ทำงานอย่างฉลาดแยบคาย ผลย่อมสำเร็จสมหมาย
|