พุทธศาสนสุภาษิต
วัน-เดือน-ปีคำเขียนคำอ่านคำแปล
01-09-2553 ปญฺญาธิฏฺฐาโน ปัญญาทิดถาโน ควรมีปัญญาเป็นหลักมั่นอยู่ในใจ
02-09-2553 สจฺจาธิฏฺฐาโน สัดจาทิดถาโน ควรมีสัจจะเป็นหลักมั่นอยู่ในใจ
03-09-2553 จาคาธิฏฺฐาโน จาคาทิดถาโน ควรมีความเสียสละ เป็นหลักมั่นอยู่ในใจ
04-09-2553 อุปสมาธิฏฺฐาโน อุปะสะมาทิดถาโน ควรมีความสงบใจเป็นหลักมั่นอยู่ในใจ
05-09-2553 กาเยน สํวโร สาธุ กาเยนะ สังวะโร สาธุ การสำรวมทางกาย เป็นการดี
06-09-2553 สาธุ วาจาย สํวโร สาธุ วาจายะ สังวะโร การสำรวมทางวาจาเป็นการดี
07-09-2553 มนสา สํวโร สาธุ มะนะสา สังวะโร สาธุ การสำรวมทางใจเป็นการดี
08-09-2553 สาธุ สพฺพตฺถ สํวโร สาธุ สับพัดถะ สังวะโร การสำรวมในที่ทั้งปวงเป็นการดี
09-09-2553 อนยํ นยติ ทุมฺเมโธ อะนะยัง นะยะติ ทุมเมโธ คนพาลชอบชักนำในทางที่ผิด
10-09-2553 อธุรายํ นิยุญฺชติ อะธุรายัง นิยุนชะติ คนพาลมักทำในสิ่งที่ไม่ใช่ธุระ
11-09-2553 ทุนฺนโย เสยฺยโส โหติ ทุนนะโย เสยยะโส โหติ คนพาลมักเห็นผิดเป็นชอบ
12-09-2553 สมฺมา วุตฺโต ปกุปฺปติ สัมมา วุดโต ปะกุปปะติ คนพาลแม้พูดดีๆ ก็โกรธ
13-09-2553 วินยํ โส น ชานาติ วินะยัง โส นะ ชานาติ คนพาลไม่ยอมรับรู้ระเบียบวินัย
14-09-2553 สาธุ ตสฺส อทสฺสนํ สาธุ ตัดสะ อะทัดสะนัง การไม่พบเห็นคนพาล เป็นความดี
15-09-2553 เมตฺตา ภาเวตพฺพา พฺยาปาทสฺส เมดตา ภาเวตับพา พะยาปาทัดสะ พึงเจริญเมตตา เพื่อละความพยาบาท
16-09-2553 สจฺจมนุรกฺเขยฺย สัดจะมะนุรักเขยยะ ควรรักษาสัจจะ
17-09-2553 เอกํ หิ สจฺจํ น ทุติยมตฺถิ เอกัง หิ สัดจัง นะ ทุติยะมัดถิ สัจจะมีเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีสอง
18-09-2553 อนุฏฺฐานมลา ฆรา อะนุดถานะมะลา ฆะรา บ้านเรือนที่ไม่หมั่นดูแลรักษา ย่อมเกิดมลทิน
19-09-2553 ขลิตญฺจ จ คาหเย ขะลิตันจะ จะ คาหะเย ไม่ควรยึดถือในความผิดพลาด
20-09-2553 สุตํ ปญฺญาย วฑฺฒนํ สุตัง ปัญญายะ วัดทะนัง การฟังเป็นเหตุให้ปัญญาเพิ่มพูน
21-09-2553 อินฺทริยานิ รกฺขนฺติ ปณฺฑิตา อินทะริยานิ รักขันติ ปันดิตา คนมีปัญญาย่อมควบคุมการแสดงออก
22-09-2553 นตฺถิ ฌานํ อปญฺญสฺส นัดถิ ชานัง อะปันยัดสะ คนไร้ปัญญา ย่อมไม่มีความพินิจ
23-09-2553 นตฺถิ ปญฺญา อฌายิโน นัดถิ ปันยา อะชายิโน คนไม่พินิจ เพราะไม่มีปัญญา
24-09-2553 ทีปโท โหติ จกฺขุโท ทีปะโท โหติ จักขุโท ผู้ให้แสงสว่าง ได้ชื่อว่าให้ดวงตา
25-09-2553 อภิตฺถเรถ กลฺยาเณ อะพิดถะเรถะ กัลยาเณ ควรใฝ่หาแต่ความดี
26-09-2553 ปาปา จิตฺตํ นิวารเย ปาปา จิตตัง นิวาระเย ควรยับยั้งใจไม่ให้ยินดีในความชั่ว
27-09-2553 ปุริสกิจฺจานิ น ปจฺฉานุตปฺปติ ปุริสะกิดจานิ นะ ปัดฉานุตัปปะติ เมื่อทำหน้าที่สมบูรณ์แล้ว ไม่ควรร้อนใจในภายหลัง
28-09-2553 รโห วาทํ น ภาเสยฺย ระโห วาทัง นะ พาเสยยะ ไม่ควรกล่าววาทะลับหลัง
29-09-2553 สมฺมุขา นาติขีณํ ภเณ สัมมุขา นาติขีนัง ภะเน ไม่ควรกล่าวคำล่วงเกินต่อหน้า
30-09-2553 สุภาสิตํ อนุโมเทยฺย สุพาสิตัง อะนุโมเทยยะ ควรชื่นชมถ้อยคำที่เป็นสุภาษิต